“Mama zijn” een mooie rol om te spelen


2

Later als ik groot ben…

In de vijfde klas, denk ik dat het was, moest ik een opstel schrijven over het onderwerp: “wat wil je worden als je later groot bent”. Achteraf vind ik dat je dit in de vijfde klas nog helemaal niet kan weten. Ik weet het nu nog niet eens!  Nu ik 44 ben vraag ik mij nog regelmatig af, wat ik nou wil worden. Sommige dingen ben ik zelfs al! Ik beschreef hoe ik journaliste wilde worden, actrice of…..ach…ik beschreef zoveel.

11 jaar geleden ben ik moeder geworden, dat is echt iets wat ik toen in de vijfde klas niet gedacht had! Dat is echt iets dat ik geworden ben. Maar wat wordt je nu verder nog? De meeste dagen heb ik het idee dat ik dingen speel. Dat gevoel heb ik bijna iedere dag. Het leven is één groot toneelspel. Soms denk ik weleens dat ik diverse rollen zou kunnen “spelen”. Iedereen speelt! Denk maar eens aan een sollicitatiegesprek. Je moet je voorbereiden op de rol die je wilt spelen. Je kan je op meerdere manieren presenteren. Als je je rol naar behoren hebt gespeeld, krijg je de baan.

Mijn lichaam speelt dit trouwens wel heel realistisch!!

Ik ben 44, maar ik voel mij diep van binnen nog een jaar of 19. Eigenlijk speel ik dat ik 44 ben. Mijn lichaam speelt dit trouwens wel heel realistisch!! Ik heb een tijd secretaresse gespeeld en daarna de rol van medewerkster klantenservice. Mijn laatste rol was een hoofdrol: redactrice van een krant. Laatst hoorde de schrijfster Susan Smit praten, ze had het erover dat je met schrijven meerdere levens tegelijk kon beleven. Zou ik schrijven daarom zo geweldig vinden? Zou Susan het ook zo leuk vinden om rollen te bedenken en ze te laten spelen door de personages in haar boek? Is dat wat je zoekt als schrijven je passie is? Zou ik interviewen daarom zo leuk vinden? Ik kan mij verdiepen in de ander en even een kijkje nemen achter de schermen bij een acteur die een andere rol speelt als ik. Zo gek had ik dat nog niet bekeken, in mijn opstel in de vijfde klas.



moeder

Ouderschap

Sommige dingen wordt je gewoon vanzelf. Voor sommige rollen hoef je geen auditie te doen. Het zou mooi zijn als je voor het ouderschap een cursus kon volgen. Toch is het fijn dat je dat niet hoeft, het ouderschap is één van de weinige dingen die, als de natuur meewerkt, je kan bemachtigen zonder opleiding. Als ik onze kleine ventjes voor straf in de gang zette en ze huilend de kamer binnen kwamen rennen moest ik lachen. Ik kan mij zo goed voorstellen dat hij verdrietig is. Toch moest ik mijn rol op deze manier spelen, ik heb nu twee prachtige jongens die aardig weten hoe ze in hun rol moeten blijven. 

“Je kan tegenwoordig zoveel worden, dat ik maar gewoon blijf wie ik ben”

Het is jammer voor de jongens dat ik de rol van moeder op dat moment zo goed speel! Op de dag dat de oudste geboren is ben ik moeder “geworden”. Toch speel ik iedere dag die rol. De ene dag een beetje beter als de andere, maar ik voel dat ik mij aardig begin thuis te voelen in mijn rol.
In een spreuk van Loesje staat mijn gevoel mooi beschreven: “Je kan tegenwoordig zoveel worden, dat ik maar gewoon blijf wie ik ben”. Ik verander niet, maar de rol die ik speel wil nog weleens veranderen. Vooral hoe ik hem speel wijzig ik regelmatig. 

2