Ik vind ze wel lief, maar ze plakken zo


4

Dol ben ik op onze kinderen. Heerlijk dat ze nu zoveel om mij heen zijn, nu het vakantie is. Fijn dat ze vele malen per dag een beroep op mij doen, want ik verzorg ze graag. Heerlijk die knuffels, lieve woordjes en ja zelfs de rommel die ze maken. Alles mogen ze mij vragen, de muziek mag hard, achter schermpjes: prima, spelletjes met ze doen: top, lekker mee naar buiten: okidoki, even zonder mama, dus naar boven of buiten: great! 

Alleen dat ene, allesoverheersende iets dat er altijd is: dat geplak! Snot aan hun handen, zweet, kruimeltjes en nog veel meer. Ook erg: zeep dat niet is afgespoeld. Hier zijn ze al zover dat ze best hun handjes wassen, maar de manier waarop??!!! Een lading zeep een paar druppels water, handdoek er vluchtig overheen en weer verder met de dag.

Liefdevolle handjes gaan over mijn gezicht, mama ik hou van jou. Bijna smelt ik weg, tot ik goed voel en denk? Wat voel ik nu dat is geen lief, fris, handje? Dat is een handje dat geknutseld heeft met teveel lijm, alle kruimeltjes van zijn bordjes heeft gepakt en ook nog een snottebel met zijn blote hand heeft afgeveegd. Help? Een plakhand! 

Echt er zijn veel ergere dingen als mijn punt van frustratie hoor. Begrijp mij niet verkeerd, ziektes, ruzie, verwondingen, maar ook kinderen die niet goed in hun vel zitten, zorgen voor verdrietige momenten. Verdrietig is dan ook niet het juiste woord voor mijn afkeer van plakhandjes, het is meer een soort: Brrrr en “zo jammer dat ook dit erbij hoort”.



Als thuisblijfmoeder poets is redelijk veel. Toch is het onbegonnen werk. Wanneer de vier kinderhanden gegeten hebben, worden ze zonder dat ze opdracht hiervoor kregen gewassen. Dat doen onze schatjes bij het toilet. Nadat ze natuurlijk eerst, de onderkant van de tafel, de stoel, de kamerdeur, de toiletdeur en het wasbakje hebben beplakt. Soms, heel soms, dan gaat het goed, dan hebben ze de vier handjes aan hun broek afgeveegd (!!) of, nog erger, aan de bovenkant van hun sokken! Iedere schoonmaakbeurt is er eentje teveel. 

De yoghurt hier thuis schijnt zo heerlijk te zijn dat je er wel met je vingertje in moet om te proeven. Het begint met een lepeltje, maar eindigt altijd in een vingerverfparty. De eettafel is steevast voorzien van een kleverig laagje, de deuren, de keukenkastjes en de onderkant van de stoelen.

Zonnebrand is ook zo’n heerlijk plakmiddel, of net met gel gestylde haartjes. Tel daarbij een hondenaai op en een rol door het zand en mijn plakdag is compleet. Of wat dacht je van een papiertje van een dubbellikker die binnenstebuiten beetgepakt is om weg te gooien: plakhandjes gegarandeerd!
Handen poetsertjes in allerlei soorten en smaken lagen hier al op tafel, washandjes op het aanrecht, diverse soorten zeep, zeep zonder water, niets hielp. 

Ook ik ben dol op mama zijn, maar waarom moeten ze zo plakken! Dan nog maar te zwijgen over die blote plakvoetjes over onze (soms) schone vloer.

4